Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2011

τραγούδια από τον τελευταίο όροφο



η οικονομική κρίση σε συνδυασμό  με το διαδίκτυο έφεραν κάτι ανεπάντεχο, οι περισσότερες μουσικές, τα περισσότερα κείμενα, οι περισσότερες ταινίες,
οι περισσότερες γνωριμίες, αν όχι οι καλύτερες μουσικές, τα καλύτερα κείμενα, οι καλύτερες ταινίες, οι καλύτερες γνωριμίες είναι ελεύθερες.

Το θετικότερο και πιο ελπιδοφόρο είναι ότι το άναρχο μέγεθος και πλέγμα του internet καταδικάζει στην αποτυχία οποιαδήποτε προσπάθεια έμμισθων παροχών, για τον απλούστατο λόγο ότι όσοι μέρντοχ, αλαφούζοι, ψυχάρηδες και αν ζητούν συνδρομή για την ανάγνωση των ηλεκτρονικών εκδόσεων των εντύπων τους (έστω και για μικρό αντίτιμο), η πληροφορία φτάνει από ένα τεράστιο αριθμό εναλλακτικών δικτύων που δεν επιθυμούν κέρδος, αλλά μόνο για την συμμετοχή και για την συνεργία προσφέρουν καλύτερα φρεσκότερα και δυνατότερα (σε σχέση με τα αναφερθέντα γεροντοπαλλίκαρα) και κυρίως τζάμπα. Όταν κάτι είναι δωρεάν πολλοί είναι αυτοί που σκέφτονται ότι μπορούν να βγάλουν χρήματα κοστολογώντας το. Για παράδειγμα η τηλεόραση είναι δωρεάν. Κάποια στιγμή η nova (τότε filmnet) αγόρασε τα δικαιώματα των ποδοσφαιρικών αγώνων και έφτιαξε την συνδρομητική τηλεόραση. Αν το κοινό είχε την ωριμότητα, θα άφηνε την nova χωρίς συνδρομητές και το ευτελές έτσι και αλλιώς ποδοσφαιρικό προϊόν θα άραζε στην πραγματική του αξία, και κανένας δεν θα πλήρωνε για να βλέπει τηλεόραση. Η διαφορά έγκειται στο ότι κάποιοι μαλάκες που έχουν λεφτά θέλουν να το δείχνουν, το ίδιοι και κάποιοι που δεν έχουν λεφτά πάλι θέλουν να δείχνουν το ίδιο με αυτούς. Ως γνωστόν η μαλακία είναι μεταδοτική.
Κάτι αντίστοιχο προσπάθησαν κάποιοι να κάνουν και στο internet, να πουλήσουν κάτι που οι άλλοι προσφέρουν δωρεάν. Η αποτυχία τους έγκειται στο γεγονός ότι το διαδίκτυο έχει να κάνει όχι απαραίτητα με ποιο έξυπνους καταναλωτές, (ίσως μόνο  λίγο πιο υποψιασμένους!) αλλά ότι το θέμα είναι καθαρά οικονομικό. Το κοινό του internet έχει συνηθίσει στο δωρεάν αφενός και αφετέρου δεν του περισσεύουν. Επιπλέον  στο δίκτυο όλοι είναι ίσοι. (χώρια που κανείς δεν ξέρει ότι είσαι σκύλος).  
Ο μόνος τρόπος για να πιάσει κάτι αντίστοιχο θα ήταν ένα δεύτερο συνδρομητικό διαδίκτυο που θα κυκλοφορούσε στους ’’μυημένους’’ ,στην ελίτ , δηλαδή στους μαλάκες με τα λεφτά!!! Τότε μόνο ίσως ένα ευρύτερο απαθές κοινό με iq αχιβάδας ακολουθούσε τον συρμό, πληρώνοντας. Σε κάτι τέτοιο θα ήθελε να εξελιχθεί το facebook και το linkedin με την απομόνωση και τον εγκλεισμό των διαχειριζόμενων περιεχομένων αποκλειστικά στο περιβάλλον τους. Με αποτέλεσμα όσα περισσότερα βάζεις στις υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης τόσο περισσότερο να εγκλωβίζεσαι στο κλειστό κλουβί τους. Και ίσως κάποια στιγμή σου ζητήσουν να πληρώνεις για αυτό.
Η ισότητα του διαδικτύου σε σύμπλευση με την αναρχία και την ελευθερία του οδηγούν διάφορους αμπελοφιλόσοφους (ζίζεκ, κλαϊν  κλπ) να κελεύουν  κάτι αντίστοιχο και για τον πραγματικό κόσμο. Κάνουν λάθος για 2 απλούς λόγους. Ο 1ος είναι ότι γράφουν τέτοιες διακηρύξεις σε βιβλία (δοκιμές best seller άρλεκιν φιλοσοφίας) που πουλάνε 20 με 30 ευρώ. Και 2ον στην πραγματική ζωή δεν μας ενδιαφέρει να είμαστε όλοι ίσοι. (ευτυχώς ή δυστυχώς) (και με τρανή απόδειξη τον βίο των ’’θεωρητικά’’ υποστηρικτών της οικονομικής ισότητας.). Η πληροφορία είναι εδώ, ελεύθερη και δωρεάν και το βασικότερο εμπλουτίζεται διαρκώς με νέες και παλαιότερες δράσεις της αληθινής ζωής και γνώσης. Μέχρι που μερικές φορές σε κατεβάζει και στους δρόμους, είτε με τις πυρκαγιές του 08, είτε με την δολοφονία του γρηγορόπουλου.
Ποτέ πιο πριν τόσος πολύς κόσμος δεν μπορούσε να βρει τόσες πολλές πληροφορίες. Σε βαθμό που κάποιοι έχουν φτάσει στο κυνήγι των gigabytes που απλά συσσωρεύουν στον σκληρό τους δίσκο. Επιπλέον και εξίσου βασικό και δημοκρατικό ποτέ πιο πριν τόσος πολύς κόσμος δεν μπορούσε να δημοσιοποιήσει και  γνωστοποιήσει την δουλειά του και τα όνειρα του χωρίς να ζητήσει, παρακαλέσει, γλύψει τους κλειδοκράτορες. O καθένας μας πια μπορεί να αναζητήσει άμεσα το μεγάλο κοινό ή το κοινό που τον ενδιαφέρει. Χωρίς κανέναν ενδιάμεσο.
 Και κάτι τελευταίο, για τις ειδήσεις του star, την τατιάνα, την πάνια, τον λαζόπουλο, το big brother  δεν φταίνε τόσο τα κανάλια τους όσο το τηλεοπτικό κοινό που τους βλέπει. Κανείς δεν θα σκεφτόταν να απολύσει από το ραδιόφωνο του τον χωμενίδη και τον αδαμόπουλο, αν δεν ήξερε ή αν δεν πίστευε ότι η γκαγκάκη αύριο  ή η καλομοίρα μεθαύριο που θα πάρει την θέση τους πουλάει σε μεγαλύτερο κοινό. Δίπλα μας υπάρχουν πάρα πολλοί κακοί δημοσιογράφοι της συμφοράς – βόδια, και ακόμα περισσότερα όμως βόδια που τους παρακολουθούν. Το πρόβλημα δεν είναι τόσο ο λαζόπουλος και η τατιάνα, όσο το κοινό τους. Όσο και αν κάποιοι είναι διατεθειμένοι να γίνονται καραγκιόζηδες για τα λεφτά ή το ψώνιο τους, υπάρχουν πολλοί περισσότεροι που τους ακολουθούν και τους προμοτάρουν. Δεν έγινε ο νότης σφακιανάκης από μόνος του, υπάρχει κόσμος που τον έκανε πλούσιο. Και μάλιστα πάρα πολύς.  


κώστας χ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου