Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2011

soul kitchen

ξαναείδα χθες την ταινία του φατίχ ακίν.
μάλλον ότι έχει στήσει  σε αυτήν την κωμωδία δεν αφορά απλά τον ήρωα του τον ζήνο καζαντζάκη, αλλά λιτά και απλά και όλους τους υπόλοιπους ρωμιούς φίλους του. μια ταινία αφιερωμένη σε εμένα και εσένα.
τα μέσα  που ξεχάσαμε να βγάλουμε, τα έξω που αφήσαμε να χωθούν μέσα πιο βαθιά ακόμη, το ατέλειωτο ξέφρενο party, τα ξεχασμένα φρένα, τα κλεμμένα dj set, τον μπλεγμένο αθεράπευτο καταφερτζή, και  την προσμονή σε μια άδεια αίθουσα αναμονής. και έναν πόνο στην ωμοπλάτη από το απίστευτο καμπούριασμα στο γλείψιμο στους επίσης γονυπετείς ιθύνοντες. και το ξέφρενο party που έγινε το βαρετό επετειακό party της συνήθειας.
και τέλος τα δανεικά από την κληρονόμο που μας κεράτωσε. η σωτηρία.
ελπίζουμε ότι είμαστε στην μέση της καμπύλης της ύφεσης, γιατί φοβόμαστε ότι ακόμη δεν έχουμε δει τίποτα ακόμη. αλλά ελπίζουμε ότι είμαστε στην μέση και ότι θα συνεχίσουμε όλοι μαζί.
χρεοκοπήσαμε επίσημα το 2007 όταν με 3χίλιαρα αποζημιώσαμε την ψήφο μας ή την αποχή μας   σε αποενοχοποιημένα πικ νικ σε καμένα εδάφη με χαμένες ζωές. 
και επίσημα  ακούσαμε το the party is over πέρσι, και το μαζί τα φάγαμε. και φωνάζουμε ότι εμείς φάγαμε λιγότερα από τους άλλους. μπορεί να είναι και έτσι. μάλλον επειδή δεν είχαμε τις άκρες τους.
και έχουμε βάλει στην θέση 257 συνανθρώπους μας να απεργούν για εμάς. θα εξιλεωθούμε μέσω αυτών. σύμβολα σε μια πορεία που τα συνθήματα έπρεπε να βάλλουν εναντίον μας. 
στους μετανάστες, στους λαθραίους, στους εισαγόμενους, εγώ δεν τους έβαλα τα ένσημα που έπρεπε, αλλά και πάλι  εγώ τους συμπαραστέκομαι στην απεργία τους και αλληλέγγυος ζητάω από εσένα να τους τα πληρώσεις εσύ. και να με δικαιώσεις ηθικά για τους αγώνες μου.
αυτά μέχρι αύριο γιατί όταν η μουσική αρχίζει να παίζει ξανά, θα βάλουμε τους 257 στην θέση που τους αξίζει, στο περιθώριο, άντε και σε καμιά  πορεία του κόμματος μας να φωνάζουν τα συνθήματα μας. 


και το soul kitsen παίζεται σε ιδιωτική λειτουργία, μόνο εγώ και οι φίλοι μου, και σε καλούμε να έρθεις και εσύ. ασε τις μαλακίες στην άκρη.
δεν χρειαζόμαστε ουτε νταβατζήδες, ούτε δανειστές, ούτε επαναστάτες, ούτε διακοσμητές, ούτε καταφερτζήδες, ούτε εκδικητές.
θέλουμε μόνο εσένα.
το μαγαζί ανοίγει πάλι, στον ιδιο χώρο, και ψάχνουμε για αυτούς που θέλουν να εργαστούμε μαζί τους και αυτοί μαζί μας. θα μας δείτε δίπλα σας, μέσα από το θολό τζάμι.


  
ψάχνουμε την ημερομηνία για την επανεκκίνηση. τώρα, χθες, αύριο.....
χωρίς εγκαίνια και ιστορίες για αγρίους,   κε καζαντζάκη .

γιώργος δ.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου